لمینت سرامیکی
لمینت سرامیکی

لمینت سرامیکی

لمینت سرامیکی

لمینت سرامیکی یا ونیر پورسلین، یک پوسته نازک همرنگ دندان است که بر روی سطح جلوی دندان چسبانده می‌شود.

در بیشتر موارد لمینت سرامیکی دندان به دو مرحله جداگانه تقسیم می‌شود و معمولاً بین این دو جلسه یک تا دو هفته زمان لازم است. با این حال در برخی از کلینیک‌های دندانپزشکی تجهیزات پیشرفته وجود دارد که باعث می‌شود دندان‌پزشک بتواند در همان جلسه اول ونیر را آماده کرده و بر روی دندان چسباند.

مراحل لمینت کردن دندان

مرحله اول: تراشیدن دندان

برای این که پوسته نازک ونیر به سطح دندان اضافه شود باید متناسب با ضخامت آن، مینای دندان تراشیده شود. دندان‌پزشک هنگام تراشیدن دندان تلاش می‌کند تا حد ممکن بخش کمتری از مینا برداشته شود. در صورتی که دندان دچار پوسیدگی باشد، باید حتماً بخش‌های پوسیده و آسیب دیده برداشته شود بنابراین بخش بیشتری از ان تراشیده می‌شود. از نظر تئوری لمینت سرامیکی را می‌توان بر روی پرشدگی کامپوزیت ( هم رنگ دندان) که در گذشته انجام شده است، چسباند اما بهتر است پرشدگی قدیمی تعویض شود تا پیوند دندان با ونیر قوی‌تر باشد. در پژوهشی که در سال 2002 منتشر شد مشخص شد در صورتی که ونیر جدید ظرف دو هفته پس از پرشدگی جدید دندان نصب شود، اتصال قدرتمندی خواهد داشت (معمولاً زمان لازم برای ساخت ونیر در لابراتوار دندانپزشکی دو هفته است).

 

شیوه آماده سازی دندان معمولاً به گونه ‌ای است که لبه ‌های ونیر که بر روی لبه‌های دندان قرار می‌گیرند یا به سهولت دیده نمی‌شوند یا در محلی به دندان چسبانده می‌شوند که محل تماس دندان‌های فک مقابل باشد. تردیدهایی در این زمینه وجود دارد که آیا لبه لمینت سرامیکی باید درست در لبه سطح جونده دندان تمام شود یا لبه دندان را پوشش داده و در پشت دندان تمام شود . مشخص شده است نرخ بقای ونیر در روش اول و دوم به ترتیب 86% و 96% است.

اگر چه این این موضوعی است که دندانپزشک راجع به آن تصمیم‌ گیری می‌نماید، در صورتی که در فاصله بین جلسه اول و دوم از ونیر موقتی استفاده نشود، وضعیت متفاوت خواهد بود. در صورتی‌ که ونیر لبه دندان را پوشانده و در پشت دندان تمام شود ، لبه دندانی نیز باید اندکی تراشیده شود بنابراین در این مدت دندان اندکی کوتاه‌تر دیده می‌شود و احساس جویدن و گاز گرفتن با آن، متفاوت خواهد بود.

در بیشتر موارد دندانپزشک تلاش می‌کند ضخامت محدودی از دندان را بردارد. به این صورت تمام سطوح داخلی ونیر مستقیماً به مینای دندان چسبانده می‌شوند. به این ترتیب اتصال ونیر با دندان محکم‌تر بوده و نتایج آن قابل پیش بینی تر است.

با این حال در برخی موارد ممکن است دندان تا عمق بیشتری تراشیده شود و در بخشهایی از دندان مینا به طور کامل برداشته شده و عاج نمایان شود. برای چسباندن ونیر به لایه عاج نیز مواد خوبی وجود دارند. تنها مشکل این است که پیوند بین دندان و ونیر ضعیف‌تر از حالت قبل است.

دقیقاً در لمینت سرامیکی چه مقدار از مینا برداشته میشود؟

میزان دقیق تراشیدن مینای دندان بسته به هر مورد متفاوت است اما به طور کلی می‌توان گفت این مقدار برابر با  0.5 تا 0.7 میلی متر خواهد بود که تقریباً معادل دو برابر ضخامت پوسته تخم مرغ است.

در برخی موارد ممکن است دندانپزشک تصمیم بگیرد بخش بیشتری از دندان را بتراشد ( 1.5 میلی‌متر). تراشیدن بیشتر دندان به علت انجام می‌شود:

  • آماده‌ سازی تهاجمی‌تر دندان به این معنی است که احتمالاً باید از پوسته ضخیم تری برای لمینت کردن دندان استفاده شود. علت آن ممکن است تغییر رنگ زیاد دندان و تلاش بیشتر برای پوشاندن آن با ونیر باشد. ونیر معمولی ممکن است تیرگی دندان را تا حدی نشان دهد. چرا که ونیر نیمه شفاف ساخته می‌شود تا ظاهری کاملاً مشابه دندان طبیعی داشته باشد بنابراین نور از آن عبور کرده و از سطح تیره دندان بازتاب می‌شود. از طرفی تراشیدن زیاد دندان ممکن است باعث نمایان شدن لایه عاج شود که این امر باعث کاهش طول عمر نتایج درمان خواهد شد.

 

آیا برای لمینت سرامیکی نیازی به بی‌ حسی وجود دارد؟

بدون تزریق بی‌ حسی نیز می‌توان دندان را لمینت کرد اما برخی از بیماران استفاده از بی ‌حسی را ترجیح می‌دهند. برخی از دندان‌ها و بافت‌های دندانی حساسیت بیشتری به سرما و گرما دارند. و در صورتی که لبه ‌های ونیر تا زیر لثه ادامه داشته باشند، این بافت‌های حساس به علت دستکاری شدن و حساسیت نشان می‌دهند.

لازم به ذکر است برخی انواع ونیر ضخامت بسیار کمی داشته و به آنها ونیر بدون تراش دندان گفته می‌شود که یکی از محبوب‌ترین برندهای آن لومینیرز است.

 

انتخاب رنگ لمینت سرامیکی

برای انتخاب رنگ، دندانپزشک از کاتالوگ یا راهنمای رنگ استفاده می‌کند و رنگی را که بیشترین تطابق را با دندان‌های طبیعی شما داشته باشد، انتخاب می‌کند. ممکن است دندانپزشک به این نتیجه برسد که بخش‌های مختلف ونیر نیاز به رنگ‌های متفاوتی دارند. همچنین برخی از نواحی آن ممکن است لازم باشد شفافیت بیشتر یا کمتری داشته باشد. در صورتی که دوست دارید رنگ ونیر سفیدتر باشد باید ابتدا دندان‌های خود را سفید کنید و سپس اقدام به لمینت نمایید چرا که رنگ ونیر پس از چسباندن به دندان قابل تغییر نخواهد بود.

 

مرحله سوم: قالب ‌گیری از دندان‌ها

پس از اتمام فرآیند آماده‌ سازی دندان، با خمیر مخصوصی قالب‌ گیری انجام می‌شود. از قالب آماده شده برای ساخت ونیر استفاده می‌شود.

برای قالب‌ گیری دو روش اصلی وجود دارد:

الف – قالب‌ گیری با استفاده از خمیر

در این روش خمیر قالب‌ گیری داخل تری ریخته شده و در تماس با دندان‌ها قرار می‌گیرد. دندانپزشک از شما می‌خواهد خمیر را گاز بگیرید. سپس قالب آماده‌ شده به لابراتوار دندانپزشکی ارسال می‌شود تا در آنجا بر اساس آن ونیر ساخته شود. معمولاً دو هفته طول می‌کشد تا ونیر آماده شود.

معمولاً پیش از قالب ‌گیری، دندانپزشک نخ مخصوصی که به آن نخ رترکشن گفته می‌شود را در مرز لثه و دندان قرار میدهد و سپس بلافاصله پیش از قالب ‌گیری، نخ برداشته می‌شود. نخ کمک میکند بافت لثه از اطراف دندان کنار زده شود تا قالب کاملی از دندان تهیه شود. پس از این که نخ دور بن دندان قرار میگیرد، هنگامی که نخ برداشته شود هنوز تا چند ثانیه بافت لثه دور از دندان می‌ماند بنابراین می‌توان فوراً قالب‌ گیری را انجام داد.

ب- قالب‌ گیری دیجیتالی

کلینیک‌های دندانپزشکی که به دستگاه دیجیتالی مدرن مجهز هستند، می‌توانند قالب‌ گیری را با استفاده از فناوری‌های جدید انجام دهند. در این روش از یک دوربین برای اسکن و دریافت تصاویر دقیق از داخل دهان استفاده می‌شود. سپس تصویر در دستگاه آنالیز میشود و بر اساس آن از یک قطعه بلوک یک‌دست سرامیکی، ونیر تراشیده و ساخته می‌شود. این کار چند دقیقه بیشتر زمان می‌برد. مزیت این تکنیک این است که تمام کار تنها ظرف یک جلسه انجام می‌شود.

مزیت ونیر هایی که به صورت دستی و لایه به لایه ساخته می‌شود این است که می‌توان بخش‌های مختلف ونیر را با رنگ و شفافیت‌های متفاوتی طراحی کرد بنابراین ظاهری بسیار مشابه مینای دندان حاصل شده و از نظر رنگ و شفافیت طبیعی‌تر از ونیر یکدست دیجیتالی خواهد بود.

با این حال می‌توان مشخصه ‌های مینا و تفاوت در بخشهای مختلف ونیر را در ونیرهای دیجیتالی نیز با استفاده از لعاب و رنگ اضافه نمود. در این فرایند رنگ‌های مختلفی به پوسته ونیر مالیده شده و سپس در کوره ای با حرارت بالا به پورسلین جوش خورده و آمیخته می‌شود. با این کار نتایج قابل قبولی حاصل می‌شود.

 

مرحله چهارم: ونیر موقتی

در برخی موارد به درخواست شما یا تشخیص دندانپزشک، در مدت زمانی که منتظر آماده شدن ونیر در لابراتوار دندانپزشکی هستید، ونیر موقتی برایتان استفاده می‌شود.

در مواردی که مقدار بسیار کمی از دندان تراشیده شده باشد نیازی به استفاده از ونیر موقتی نیست.

از آنجایی که یک لایه نازک از سطح دندان برداشته شده است ممکن است دندانتان در مقابل دمای سرد و گرم حساس شود. همچنین ممکن است لمس سطح تراشیده شده دندان با زبان یا لب، احساس عجیب و متفاوتی داشته باشد.

معمولا در شرایطی که تنها یک دندان آماده سازی شده باشد، به علت تفاوت محسوس آن با دندان‌های مجاور از ونیر موقتی ممکن است استفاده شود، بخصوص در صورتی که دندان جلویی وسطی فک بالا باشد که کاملاً در معرض دید قرار دارد. اما در صورتی که چند دندان هم‌زمان تراشیده شده باشند به علت یکدست بودن و مشابه بودن آنها معمولاً نیازی به ونیر موقتی نیست.

مرحله پنجم: ارزیابی پیش از چسباندن لمینت سرامیکی

در این مرحله ونیر ساخته شده و آماده استفاده است. دندان‌پزشک ابتدا ونیر موقتی را برمی‌دارد.  ونیر موقتی به دندان چسبانده نمی‌شود بلکه تنها به کمک زواید پلاستیکی بر روی دندان نگه داشته می‌شود، به همین علت درآوردن آن آسان است.

دندان‌پزشک پیش از چسباندن ونیر، ابتدا بررسی می‌کند آیا کاملاً بر روی دندان تطابق دارد یا خیر. در صورتی که تطابق کامل نداشته باشد، آن را برداشته و دوباره تراش داده و امتحان می‌کند. این فرایند ممکن است چندین مرتبه تکرار شود تا زمانی که نتایج مطلوب حاصل گردد.

اگر چه در لابراتوار دندانپزشکی یا دستگاه دیجیتالی تراش، ترمیم آماده شده با بهترین تطابق با دندان ساخته می‌شود اما ممکن است دندان‌پزشک نظر دیگری داشته و ترجیح دهد لکه های ونیر را اندکی کوتاه‌تر نماید یا انحنای آن را بیشتر یا کمتر کند.

همچنین رنگ ونیر آماده شده با دندان‌های طبیعی مجاور مقایسه می‌شود. در این مرحله رنگ و شفافیت چسب که قرار است بین دندان و ونیر قرار بگیرد نیز در نظر گرفته شود. دندان‌پزشک چسبی را انتخاب می‌کند که رنگ آن با رنگ نهایی مورد انتظار بیشترین تطابق را داشته باشد. در این مرحله ممکن است به صورت آزمایشی مقداری خمیر آزمایشی (راهنمای رنگ چسب) به ونیر مالیده شده و نتیجه آن بررسی شود. این خمیر آزمایشی از نظر رنگ کاملاً مشابه چسب اصلی است اما خاصیت چسبندگی ندارد و به دندان نمی‌چسبد. ونیر همراه با این خمیر بر روی سطح دندان قرار می‌گیرد تا از مناسب بودن رنگ آن مطمئن شوید. توجه داشته باشید این آخرین فرصت شما برای تغییر رنگ ونیر است و به محض این که ونیر به دندان چسبانده شود دیگر قابل تغییر نخواهد بود.

 

مرحله ششم: چسباندن لمینت سرامیکی

ابتدا خمیر آزمایشی از سطح دندان‌ها و ونیر پاک می‌شود. سپس سطح دندان پولیش و تمیز می‌شود.

برای این که اتصال محکمی بین دندان و ونیر برقرار شود، از ژل مخصوصی برای اسید خراشی سطح دندان استفاده می‌شود. این ماده به مدت 15 تا 20 ثانیه در تماس با دندان می‌ماند. در فرایند اسید خراشی سطح زبری در مقیاس میکروسکوپی ایجاد می‌شود که باعث قدرتمند شدن پیوند دندان با ونیر می‌گردد.

پس از شست‌وشوی ژل، دندان خشک ‌شده و یک لایه عامل باندینگ بر روی آن مالیده می‌شود. چسبی که رنگ آن در مرحله قبل تعیین شده است، در سطح داخلی ونیر مالیده می‌شود. ونیر بر روی سطح جلوی دندان قرار می‌گیرد. هنگامی که موقعیت آن کاملاً درست شد، با استفاده از تابش نور مخصوصی به دندان مواد چسب فعال شده و ظرف یک دقیقه سخت می‌گردد.

 

مرحله هفتم : اتمام کار

اکنون ونیر به سطح دندان چسبانده شده است. حالا دندانپزشکی باید چسب اضافی را از اطراف دندان و لثه پاک نماید. در واقع بخش اعظم مواد پیش از تاباندن نور برداشته شده ‌اند اما در این مرحله باید کاملاً دهان‌ تمیز ‌شود.

دندان‌پزشک کانتورهای ترمیم را دوباره بررسی کرده و در صورت لزوم لبه های آن را پولیش کرده یا می‌تراشد.

 

 

این مطالب را نیز ببینید!

سوالات رایج درباره بریج دندان

بریج دندان چیست؟ بریج نوعی ترمیم دندان است که جایگزین دندانهای از دست رفته شده …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *