صفحه اصلی / ارتودنسی / وسیله های ارتودنسی
وسیله های ارتودنسی
وسیله های ارتودنسی

وسیله های ارتودنسی

 وسیله های ارتودنسی

وسیله های ارتودنسی شامل موارد زیر است:

  • حلقه کشی یا الاستیک

حلقه کشی یا الاستیک باعث بهبود وضعیت تماس دندانهای بالا و پایین در هنگام بایت میشود. توجه داشته باشید الاستیک را حتما طبق دستور ارتودنتیست استفاده کنید چرا که در غیر این صورت کارایی لازم را نداشته و ممکن است طول دوره درمان افزایش یابد.

  • فورسوس

فورسوس یکی از وسیله های ارتودنسی است که به براکت دندانهای آسیاب دائمی فک بالا و دندانهای جلویی فک پایین متصل میشود. فنری در فورسوس تعبیه شده است که هنگام بایت فشرده میشود و موقعیت دندانها را اصلاح مینماید. عملکرد فورسوس همانند الاستیک است.

  • هربست

هربست یکی از وسیله های ارتودنسی است که با رشد فک تاثیر خود را میگذارد و به اصلاح همراستایی دندانها و بایت کمک مینماید. هنگامی که فک پایین کمتر از حد لازم رشد کرده است و باید به سمت جلو کشیده شود، این وسیله رشد این فک را تحریک کرده و همزمان جلوی رشد فک بالا به سمت جلو را میگیرد.

  • وسیع کننده کام یا اکسپندر

وسیع کننده کام یا اکسپندر به پهن تر شدن فک بالا (کام) کمک میکند. از وسیع کننده برای وسیع کردن کامهای باریک و یا ایجاد فضای بیشتر در قوس دندانی بالا (در مورد شلوغی دندانها) استفاده میشود. طبق دستور ارتودنتیست (معمولا یک بار در روز) باید پیچ وسط وسیع کننده سفت شود تا در خط میانی کام کشش ایجاد گردد.

  • پوزیشنر یا موقعیت دهنده

پوزیشنر یا موقعیت دهنده یک محافظ دهان پلاستیکی بسیار سبک است بسیار مشابه محافظ دهان ورزشی (نایت گارد) به نظر میرسد. پوزیشنر بر اساس مدل آخرین قالبهای دهان بیمار ساخته میشود. هنگامی که طبق دستور پوزیشنر استفاده شود حرکات جزئی مورد نظر در دندانها ایجاد میشود. گاهی اوقات در پایان دوره درمان براکت باری تنظیم نهایی موقعیت دندانها از پوزیشنر استفاده میشود.

  • نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر

نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر در دو نوع ثابت و غیر ثابت (متحرک) ساخته میشود. وظیفه نگهدارنده ارتودنسی نگهداشتن دندانها در موقعیت مطلوب پس از درمان است.

  • فضا ساز یا جدا کننده ارتودنسی

 

فضا ساز یا جدا کننده ارتودنسی یک حلقه کوچک پلاستیکی است که بین دندانها جاسازی میشود تا فاصله مورد نظر را بین دندانها ایجاد کند. در شرایطی که دندانها بیش از حد به هم نزدیک هستند و نمیتوان بند ارتودنسی (حلقه فلزی که دور دندان آسیاب انداخته میشود) دور دندان انداخت، از جدا کننده استفاده میشود. پس از ایجاد فاصله لازم، این حلقه کشی خارج شده و بند دور دندان انداخته میشود.

  • بایت پلیت

بایت پلیت وسیله ای پلاستیکی است که در سقف دهان قرار داده میشود و لبه های آن که در پشت دندانهای جلویی فک بالا قرار میگیرد، ضخامت بیشتری دارد. در شرایطی که بیمار عادت دندان قروچه دارد به مدت کوتاهی از بایت پلیت استفاده میشود. همچنین برای اصلاح دیپ بایت (وضعیتی که در آن دندانهای بالایی در هنگام بایت بیش از حد پایین آمده و تمامی سطح دندانهای پایینی را میپوشانند) از بایت پلیت استفاده میشود. در برخی موارد نگهدارنده ارتودنسی حاوی بایت پلین نیز می باشد که در بیماران اوربایت شدید استفاده میشود.

  • فضا نگهدار بند و حلقه

هنگامی که دندان شیری کودک زودتر از موعد می افتد، با استفاده از فضا نگهدار باید جای خالی را برای بیرون زدن دندان دائمی نگه داشت. فضا نگهدار نوع بند و حلقه زمانی استفاده میشود که جای خالی دندان (که قرار است برای دندان دائمی حفظ شود) در یک طرف دهان قرار دارد.

  • براکتهای توربو

براکتهای توربو دو براکت پلاستیکی است که به سطح پشتی دو دندان جلویی بالا چسبانده میشود . این دو براکت به اصلاح اوربایت شدید کمک میکنند. در اوربایت شدید همپوشانی عمودی دندانهای جلویی بالا و پایین زیاد است. براکتهای توربو به جلوگیری از گاز گرفتن یا برخورد دندانهای بالایی با براکتهای پایینی نیز کمک میکند.

  • فنر انگشتی (فینگر اسپرینگ)

فنر انگشتی نوعی فنر است که پشت دو دندان جلویی فک بالا و یا پایین قرار میگیرد تا آنها را به سمت جلو (به سمت لبها) براند. در موارد آندربایت یا کراس بایت از فنر انگشتی استفاده میشود. این فنر کوچک یا به یک سیم بزرگتر U شکل که به دندانهای آسیاب متصل است، وصل میشود یا در یک قطعه پلاستیکی نگهدارنده قرار میگیرد.

  • دیستال جت

دیستال جت وسیله ارتودنسی است که به دندانهای آسیاب کوچک و بزرگ بالا یا پایین متصل میشود. این وسیله کمک میکند دندانهای آسیاب بالا یا پایین به عقب تر کشیده شوند تا موقعیت بهتری نسبت به دندانهای آسیاب فک مقابل پیدا کنند. به این صورت در سمتی از دندان که فضا برای حرکت به موقعیت مطلوب وجود ندارد یا بسیار کم است، فضا افزایش می یابد.

  • قفس زبان (crib)

یکی از وسیله های ارتودنسی است که  به دندانهای آسیاب دائمی بالا متصل میشود. در بیمارانی که عادت مکیدن انگشت یا فشار زبان دارند، قفس زبان اجازه نمیدهد زبان به دندانهای جلویی بالا فشار وارد کرده و آنها را به جلو براند. هنگامی که قفس زبان در دهان قرار داده میشود، فرد دیگر نمیتواند انگشت خود را بمکد بنابراین این عادت را ترک میکند. در عین حال زبان نیز به صورتی هدایت میشود که کاری به دندانهای جلو نداشته و در سقف دهان که موقعیت ایده آل آن است قرار بگیرد.

  • سیم کمانی نانس

سیم کمانی نانس نوعی فضا نگهدار است. این وسیله از دو بند اطراف دندانهای عقبی و یک دکمه پلاستیکی تشکیل شده است که توسط یک میله نازک فلزی به هم متصل شده اند. در مدت زمانی که دندانهای آسیاب کوچک دائمی هنوز از لثه بیرون نزده اند، سیم کمانی نانس اجازه نمیدهد دندانهای آسیاب عقبی فک بالا به سمت جلو حرکت کرده و جای خالی را پر کنند.

  • سیم پشت دندانی

سیم پشت دندانی نیز نوعی فضا نگهدار برای فک پایین است. سیم پشت دندانی یا لینگوال آرک به دندانهای آسیاب دائمی پایین متصل میشود و همانند مورد قبل اجازه نمیدهد دندانهای آسیاب عقبی به سمت جلو حرکت کنند. اگر سیم پشت دندانی پیش از افتادن دندان آسیاب شیری (مولر دوم) استفاده شود، میتواند فضای بیشتری در اختیار قرار دهد. چرا که این دندانهای شیری در واقع پهن تر از دندانهای دائمی هستند که جایگزین آنها میشوند و میتوان از این مزیت بهره گرفت.

  • تی رکس

تی رکس یکی از وسیله های ارتودنسی است که با یک پد پلاستیکی و فنر داخلی به دندانهای عقبی و کناری بالا متصل میشود و در کام (سقف) دهان قرار میگیرد. یک پیچ در قطعه پلاستیکی تی رکس فرو رفته است که پیچانده میشود تا در وسط کام کشش ایجاد نماید و کام پهن تر شود. پس از اتمام کار فنر عقبی فعال شده و دندانهای آسیاب را به سمت عقب میراند. برای اصلاح باریک بودن کام و ایجاد فاصله برای بیرون زدن دندانهای بالایی که به فضای بیشتری نیاز دارند از این وسیله استفاده میشود.

  • هدگیر صورت یا فیس ماسک

هدگیر صورت یا فیس ماسک یکی از وسیله های ارتودنسی غیر ثابت است که روی چانه و پیشانی قرار میگیرد و از طریق الاستیک به واسطه یک وسیله ارتودنسی (معمولا وسیع کننده کام) به دندانها متصل شده است. این نوع هدگیر به اصلاح کراس بایت جلوی دهان یا آندربایت دندانهای جلویی کمک میکند.

  • اسپینر (سیم قرقره دار)

اسپینر یک سیم فلزی است که به دندانهای آسیاب دائمی بالا متصل میشود و یک قرقره چرخان دارد که در پشت دندانهای جلویی قرار میگیرد. این وسیله ارتودنسی برای کمک به کنترل عادت فشار زبان استفاده میشود. در عادت فشار زبان فرد هنگام بلع زبان خود را به جای کام، به دندانهای جلویی فشار میدهد که باعث جلو راندن این دندانها میشود. مهره اسپینر در سقف دهان قرار میگیرد. سپس از بیمار خواسته میشود با قرقره اسپینر زبان خود را تمرین دهد.

  • لنگر موقتی ارتودنسی (TAD) یا مینی ایمپلنت

لنگر موقتی ارتودنسی یا مینی ایمپلنت ارتودنسی یک پیچ کوچک تیتانیومی زیست سازگار است که به لایه بیرونی استخوان فک متصل میشود (شکل بالا). گاهی برای حرکت دادن دندانها در جهت خاصی باید از سمت دیگری نیرو وارد شود. لنگر موقتی ابزاری است که چنین نیرویی را میتوان به کمک آن اعمال کرد. پس از اتمام درمان ارتودنسی مینی ایمپلنت خارج میشود.

  • آتل مفصل گیجگاهی فکی

آتل یا اسپلینت مفصل گیجگاهی فکی که به عنوان TMJ شناخته میشود، برای برطرف کردن ناهماهنگی بایت و درد و یا صدای حاصل از آن به صورت موقتی استفاده میشود. هنگامی که این وسیله را طبق دستور استفاده کنید (معمولا به صورت تمام وقت) مفاصل فک در موقعیت بهتری قرار میگیرند و به این ترتیب فشاری که بر مفصل فک وارد میشود و در ایجاد درد و صدای فک نقش دارد کاهش می یابد.

 

 

این مطالب را نیز ببینید!

عوارض طولانی شدن درمان براکت ارتودنسی چیست؟

دنیای مد ما را احاطه کرده است و حتی در جنبه ‌هایی از زندگی که …